اگر در شهریار یا اندیشه به دنبال هیپنوتراپی و استفاده تخصصی از هیپنوتیزم در فرآیند رواندرمانی هستید، مهم است که این روش توسط درمانگری آشنا با ارزیابی بالینی و اصول روانشناختی به کار گرفته شود.

دکتر محمد کاظم جواهری، روانشناس بالینی، روانکاو و زوجدرمانگر، در مرکز مشاوره و رواندرمانی ارمغان زندگی در شهریار و اندیشه، در صورت مناسب بودن شرایط مراجع، از هیپنوتیزم بهعنوان یکی از تکنیکهای قابل استفاده در فرآیند درمان بهره میگیرد.
هیپنوتراپی یک روش جادویی یا راهی برای کشف قطعی خاطرات پنهان نیست. استفاده از آن باید پس از ارزیابی شرایط فرد و با توجه به هدف درمان انجام شود.
هیپنوتراپی به استفاده درمانی و هدفمند از هیپنوتیزم در چارچوب رواندرمانی گفته میشود.
در این فرآیند، فرد معمولاً در شرایطی از تمرکز و توجه هدایتشده قرار میگیرد و درمانگر میتواند با استفاده از تکنیکهایی مانند آرامسازی، تصویرسازی ذهنی و تلقینهای درمانی، در جهت اهداف مشخص درمانی با مراجع کار کند.
هیپنوتیزم به معنای بیهوشی یا از دست دادن کامل کنترل نیست. فرد معمولاً میتواند صحبتهای درمانگر را بشنود و نسبت به فرآیند درمان آگاهی داشته باشد.
هدف از هیپنوتراپی نیز صرفاً ایجاد آرامش نیست؛ بلکه در برخی مراجعان میتوان از این روش در کنار سایر مداخلات روانشناختی برای کار روی مشکلات مشخص استفاده کرد.
هیپنوتیزم میتواند در برخی شرایط، بهعنوان یک روش کمکی در رواندرمانی مورد استفاده قرار گیرد. کاربرد آن باید بر اساس مشکل، وضعیت روانی، هدف درمان و ارزیابی بالینی مشخص شود.
از جمله حوزههایی که ممکن است در برخی مراجعان از تکنیکهای هیپنوتراپی در کنار درمان اصلی استفاده شود، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
کمک به آرامسازی و کاهش تنش
کمک به مدیریت استرس و برخی علائم اضطرابی
کار روی برخی ترسها و واکنشهای هیجانی
افزایش تمرکز بر فرآیند درمان
کمک به اصلاح برخی عادتها و الگوهای رفتاری
کمک به مدیریت برخی مشکلات مرتبط با خواب
استفاده از تصویرسازی ذهنی در فرآیند درمان
کمک به مدیریت برخی علائم جسمانی مرتبط با استرس، در صورت مناسب بودن شرایط
این موارد به این معنا نیست که هیپنوتراپی برای همه افراد یا همه اختلالات مناسب است. ارزیابی اولیه بخش مهمی از تصمیمگیری درمانی است.
هیپنوتیزم یک وضعیت یا تکنیک مرتبط با تمرکز و توجه هدایتشده است، در حالی که هیپنوتراپی به استفاده هدفمند از این تکنیک در چارچوب درمان گفته میشود.
بنابراین صرفاً انجام هیپنوتیزم به معنای رواندرمانی نیست.
وقتی هیپنوتیزم در یک فرآیند درمانی حرفهای مورد استفاده قرار میگیرد، باید هدف مشخصی داشته باشد و با شرایط روانی و نیازهای فرد هماهنگ شود.
بله.
روانکاوی بیشتر به بررسی عمیقتر تعارضهای روانی، روابط، الگوهای تکرارشونده، تجربههای گذشته و فرایندهای ناهشیار میپردازد.
در مقابل، هیپنوتراپی یک تکنیک درمانی مشخص است که میتواند در شرایط خاص و با هدف مشخص مورد استفاده قرار گیرد.
بنابراین هیپنوتیزم نباید جایگزین ارزیابی و درمان روانشناختی شود. در صورت مناسب بودن شرایط، میتوان از آن بهعنوان بخشی از یک برنامه درمانی جامع استفاده کرد.
اگر مسئله اصلی شما شناخت ریشههای مشکلات روانی، الگوهای تکرارشونده، تعارضهای درونی یا مشکلات عاطفی عمیق است، میتوانید صفحه روانکاوی در شهریار را نیز مطالعه کنید.
یکی از باورهای رایج درباره هیپنوتیزم این است که میتوان با آن به شکل قطعی وارد «ناخودآگاه» شد و تمام خاطرات فراموششده را بازیابی کرد.
این تصور علمی و بالینی دقیقی نیست.
هیپنوتیزم میتواند بر تمرکز، توجه و تجربه ذهنی فرد تأثیر بگذارد، اما خاطراتی که در شرایط هیپنوتیزم به یاد آورده میشوند الزاماً خاطرات دقیق و قابل اثبات نیستند.
به همین دلیل از هیپنوتیزم نباید بهعنوان ابزاری برای اثبات یک خاطره، کشف حقیقت پنهان یا ایجاد اطمینان کاذب درباره اتفاقات گذشته استفاده کرد.
درمانگر حرفهای باید این محدودیتها را در نظر داشته باشد.
اضطراب، حملات پانیک و ترسهای شدید میتوانند زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهند.
در بعضی افراد، تکنیکهای آرامسازی و هیپنوتراپی ممکن است بهعنوان یک روش کمکی در کنار درمان اصلی مورد استفاده قرار گیرند.
اما درمان پانیک صرفاً با هیپنوتیزم تعریف نمیشود.
درمانگر ابتدا باید ماهیت علائم، شدت آنها، سابقه فرد و عوامل مؤثر بر مشکل را بررسی کند و سپس درباره مناسب بودن هیپنوتراپی تصمیم بگیرد.
بنابراین اگر فردی با حملات پانیک، اضطراب شدید یا علائم جسمانی نگرانکننده مراجعه کند، ارزیابی بالینی مقدم بر انتخاب تکنیک درمانی است.
تجربههای دشوار و آسیبزا میتوانند اثرات طولانیمدتی بر هیجان، روابط و احساس امنیت فرد داشته باشند.
در چنین شرایطی، هدف درمان این نیست که درمانگر با هیپنوتیزم «تروما را از ذهن خارج کند».
درمان تروما فرآیندی پیچیده است و انتخاب روش درمان باید بر اساس شرایط فرد انجام شود.
در بعضی مراجعان ممکن است تکنیکهایی مانند آرامسازی، تصویرسازی یا هیپنوتراپی بهعنوان بخشی از فرآیند درمان مورد استفاده قرار گیرد؛ اما درمانگر باید مراقب باشد که فرد را به سمت یادآوریهای نادرست یا تجربههای هیجانی کنترلنشده هدایت نکند.
مشکلات زناشویی و عاطفی معمولاً چندبعدی هستند و نمیتوان آنها را صرفاً به یک علت روانی نسبت داد.
برای مثال، در موضوعاتی مانند خیانت زناشویی، طلاق عاطفی، تعارض زوجین و مشکلات ارتباطی، تمرکز اصلی درمان معمولاً باید بر شناخت الگوهای رابطه، ارتباط زوجین، تعارضها، مرزها، اعتماد و عوامل مؤثر بر رابطه باشد.
در این شرایط، زوجدرمانی میتواند نقش اصلی داشته باشد و در صورت وجود مشکلات فردی مانند اضطراب یا فشار روانی، درمان فردی نیز ممکن است در کنار آن مورد استفاده قرار گیرد.
بنابراین هیپنوتراپی را نباید درمان مستقیم خیانت یا جایگزین زوجدرمانی دانست.
اگر درباره مشکلات زناشویی و رابطه زوجین در شهریار جستوجو میکنید، صفحه زیر نیز میتواند برای شما مفید باشد:
یکی از پرسشهای رایج این است که آیا میتوان با یک جلسه هیپنوتیزم تمام مشکلات روانی را برطرف کرد.
پاسخ این است که نمیتوان برای همه افراد چنین وعدهای داد.
تعداد جلسات به نوع مشکل، شدت علائم، هدف درمان، سابقه فرد و پاسخ او به درمان بستگی دارد.
ممکن است یک فرد در همان جلسه نخست تجربه قابل توجهی از آرامش یا تمرکز داشته باشد، اما این موضوع با درمان کامل یک مشکل روانشناختی تفاوت دارد.
درمان مؤثر باید بر پایه ارزیابی، هدفگذاری و پیگیری مناسب باشد، نه وعده نتیجه فوری.
هیپنوتراپی برای همه افراد و همه مشکلات یکسان نیست.
سن، وضعیت روانی، توانایی همکاری، هدف مراجعه، نوع مشکل و شرایط بالینی از عواملی هستند که باید پیش از استفاده از این روش مورد توجه قرار گیرند.
در برخی شرایط نیز ممکن است روشهای درمانی دیگری مناسبتر باشند.
به همین دلیل بهتر است به جای اینکه صرفاً بر اساس عنوان «هیپنوتیزم» تصمیم گرفته شود، ابتدا مشکل فرد بهصورت تخصصی ارزیابی شود و سپس مناسبترین روش درمانی انتخاب شود.
هیپنوتیزم یک تکنیک است، نه یک تشخیص یا درمان واحد برای تمام مشکلات روانی.
یک درمانگر بالینی باید ابتدا مشخص کند که فرد با چه مسئلهای مواجه است، چه عواملی در ایجاد یا تداوم آن نقش دارند و چه نوع مداخلهای میتواند برای او مناسب باشد.
به همین دلیل در مرکز مشاوره و رواندرمانی ارمغان زندگی، استفاده از هیپنوتراپی باید در چارچوب ارزیابی و فرآیند درمان انجام شود.
در کار بالینی، من هیپنوتیزم را بهعنوان یک ابزار مستقل و جادویی برای درمان همه مشکلات روانی در نظر نمیگیرم.
نگاه من به درمان، بالینی و یکپارچه است؛ یعنی ابتدا مسئله فرد، شرایط روانی، روابط، سابقه زندگی و هدف درمان بررسی میشود و سپس درباره روش مناسب تصمیمگیری میکنیم.
در برخی مراجعان ممکن است هیپنوتراپی در کنار سایر روشهای روانشناختی مفید باشد و در برخی دیگر، روشهای دیگری اولویت داشته باشند.
هدف، انتخاب تکنیک مناسب برای فرد است، نه اینکه فرد را صرفاً با یک تکنیک درمان کنیم.
دکتر محمد کاظم جواهری روانشناس بالینی، روانکاو و زوجدرمانگر است و در زمینه مسائل فردی، عاطفی و خانوادگی فعالیت بالینی دارد.
ایشان دارای مدرک کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، عضو انجمن روانشناسی آمریکا (APA) و دارای پروانه سازمان نظام روانشناسی و مشاوره به شماره 6509 و مجوز تخصصی 1438 است.
در رویکرد درمانی ایشان، در صورت مناسب بودن شرایط مراجع، میتوان از تلفیق روشهای روانشناختی، روانکاوی، زوجدرمانی و تکنیکهای تکمیلی مانند هیپنوتراپی استفاده کرد.
معرفی دکتر محمد کاظم جواهری؛ روانشناس بالینی، روانکاو و زوجدرمانگر
مرکز مشاوره و رواندرمانی ارمغان زندگی در محدوده شهریار و اندیشه قرار دارد و مراجعان میتوانند برای ارزیابی و بررسی امکان استفاده از هیپنوتراپی، ابتدا برای جلسه مشاوره و ارزیابی اقدام کنند.
آدرس مرکز:
شهر جدید اندیشه، فاز ۳، بعد از پمپ بنزین، مجتمع تجاری نگارستان، طبقه چهارم
تلفن رزرو نوبت:
09125696092
مسیریابی:
https://nshn.ir/fe_bvhejNxAiyX
اگر در شهریار یا اندیشه با اضطراب، فشار روانی، مشکلات عاطفی، عادتهای آزاردهنده یا مسئلهای مواجه هستید و میخواهید بدانید آیا هیپنوتراپی برای شرایط شما مناسب است یا خیر، میتوانید ابتدا برای ارزیابی و مشاوره اقدام کنید.
همچنین برای افرادی که امکان مراجعه حضوری ندارند:
هیپنوتراپی در شهریار میتواند برای برخی مراجعان و در شرایط مشخص، بهعنوان یکی از تکنیکهای مورد استفاده در رواندرمانی مطرح باشد؛ اما اثربخشی و مناسب بودن آن به مشکل فرد و شرایط بالینی او بستگی دارد.
هیپنوتیزم را نباید روشی برای کشف قطعی خاطرات پنهان، درمان فوری تمام مشکلات روانی یا جایگزین ارزیابی تخصصی دانست.
درمان حرفهای از شناخت مسئله آغاز میشود و سپس بر اساس شرایط فرد، مناسبترین روش یا ترکیبی از روشهای درمانی انتخاب میشود.